Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/20428 K.2015/22802

TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 142

TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 58

CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 322

CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 321

"İçtihat Metni"Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık S.. A.. hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede,

Sanık S..’un savunmasında .....plakalı aracı Antalya’dan çaldığını ve Antalya’dan Bursa’ya getirerek bu aracın çalıntı olduğunu bilen diğer sanık İ..’e sattığını ve sattığında üzerinde........... plakanın takılı olduğunu beyan etmiş ise de, diğer sanık İ..’in savunmasında sanık S..’un aracı satmak için getirdiğinde suça konu ........... plakanın aracın üzerinde takılı olduğunu ancak hurda belgesi olmadığından satın almadığını beyan etmesi karşısında, dosyadaki bilgi ve belgelere göre sanık S.. hakkında mahkemece verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, mağdur M..’un aracının plakasını çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanunun 142/1-b maddesi uyarınca ceza tayini maddelerde öngörülen cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 53.maddesinin uygulanması sırasında aynı maddenin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre sair itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-Sanığın adli sicil kaydındaki tekerrüre esas mahkumiyetlerinden en ağırı olan Bursa 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2010 tarih ve 40-148 sayılı ilamına ilişkin 1 yıl 8ay 20 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Kabule göre de,

Hükümde sanığın adli sicil kaydındaki ilamlardan en ağırı olan mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınması gerekirken hem Bursa 14.Asliye Ceza Mahkemesinin 25.03.2009 gün ve 33-311 sayılı ilamına ilişkin 2 ay 15 gün hapis cezasının hem de Bursa 3.Sulh Ceza mahkemesinin 25.05.2011 tarih ve 129-1011 sayılı ilamına ilişkin 500,00 TL adli para cezasının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan;

Sanığın adli sicil kaydındaki Bursa 14.Asliye Ceza Mahkemesinin 25.03.2009 gün ve 33-311 sayılı ilamı ile Bursa 3.Sulh Ceza Mahkemesinin 25.05.2011 tarih ve 129-1011 sayılı ilamının tekerrüre esas alınmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılmasına ve 5237 sayılı TCK’nın 58/6.maddesi gereğince Bursa 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2010 tarih ve 40-148 sayılı ilamı nedeniyle mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına,

ancak, aleyhe bozma yasağı gözetilerek 5275 sayılı Kanun’un 108/2.maddesi uyarınca koşullu salıvermeye eklenecek sürenin belirlenmesi için hükümdeki tekerrüre esas alınan ilamlardan en ağırı olan Bursa 14.Asliye Ceza mahkemesinin 25.03.2009 gün ve 33-311 sayılı mahkumiyet kararının esas alınmasına karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık İ.. E.. hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarına gelince,

Sanık S..’un savunmasında .... plakalı aracı Antalya’dan çaldığını ve Antalya’dan Bursa’ya getirerek bu aracın çalıntı olduğunu bilen diğer sanık İ..’e sattığını ve sattığında üzerinde.... plakanın takılı olduğunu beyan etmiş ise de, diğer sanık İ..’in savunmasında sanık S..’un aracı satmak için getirdiğinde suça konu ....plakanın aracın üzerinde takılı olduğunu ancak hurda belgesi olmadığından satın almadığını beyan etmesi karşısında, sanık S..’un iddiası dışında dosya içerisindeki belge ve bilgilere göre sanık İ..’in cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,