Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/2061 K.2015/3904

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Sanıklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan yoksunluğun 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca yalnızca kendi alt soyundaki kişiler bakımından koşullu salıverilmeyle sona ereceği gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın; aynı Kanun'un 53/1-c maddesinde yazılı haklardan koşullu salıvermeye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

2-Konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen cezada 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi geriğince bir katı oranında artırım yapılarak sonuç cezanın 12 ay hapis cezası yerine 1 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar B.. K.. ve İ.Ç ile sanık A.. T.. vasisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan 6 ay

hapis olarak belirlenen cezadan TCK'nın 119/1-c maddesi uygulanarak bir katı oranında artırım yapılan fıkradan; “1 yıl” ile 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine “12 ay hapis cezası” ve “kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” tümcesinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itiazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıkların, katılanın evinin pimapen penceresini zorlamak suretiyle gerçekleştirdikleri hırsızlık olayında, dosya içerisinde yer alan 09/10/2010 tarihli tespit tutanağında, pencerenin zarar gördüğüne dair herhangi bir tespitin bulunmadığı gibi katılanın 06/09/2011 tarihli oturumda pencerede ve evde herhangi bir zararın olmadığını beyan etmesi karşısında, mala zarar verme suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,