Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/20660 K.2014/29954

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 230. ve 1412 sayılı CMUK'nın 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi,mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından gerekçesiz hüküm kurulması,

2-Suça sürüklenen çocuğun katılan kuruma ait zararı karşıladığı kabul edilmesine rağmen 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-Suça sürüklenen çocuğun katılan kuruma ait telefon tellerini kesip çalması biçimindeki eyleminin bir bütün halinde hırsızlık suçunu oluşturduğu,tellerin kesilerek zarar vermesi niteliğindeki eyleminin ise ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağının gözetilmemesi,

4-Adli sicil kaydına göre,hapis cezasıyla mahkumiyeti bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince aynı yasa maddesinin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,