KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2014/21393 E., 2016/7356 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
238 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Gerekçeli karar başlığında yazılmayan mağdurun kimlik bilgilerinin mahallinde ilavesi mümkün görülmüştür.
1) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Kasıtlı suçtan sabıkası bulunan sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Suçun teşebbüs aşamasında kalmış olması nedeniyle giderilmesi gerekli zarar bulunmadığı, sanık ...’ın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasını kabul ettiği ve suç tarihi itibariyle ... Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2004 tarih ve 2004/183-1280 sayılı ilamına ilişkin erteli adli para cezası haricinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel sabıkasının bulunmadığının anlaşılması karşısında, belirtilen ilamın onaylı örneği getirtilerek silinme koşullarının oluşup oluşmadığı araştırıldıktan sonra, sanık hakkında “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulup yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat” ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2014/21393, K. 2016/7356, 18 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama