Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/2154 K.2014/2900

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 Sayılı CYY.nın 150/3. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğa zorunlu olarak atanan müdafiinin, yokluğunda verilip 08/02/2008 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü temyiz etmediği anlaşılmakta ise de, suça sürüklenen çocuğun zorunlu olarak atanan müdafiiden haberdar olmadığı ve hükmü öğrenmesi üzerine temyiz isteminde bulunması nedeniyle temyiz isteminin geçerli olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 493/1, 55/3.maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/3 ve 104/2.maddeleri ile 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b, 31/3, 66/1-e, 66/2, 67/4.maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin suça sürüklenen çocuk yararına olması ve suçun işlendiği 25/09/2001 gününden inceleme tarihine kadar aynı Yasanın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık sürenin geçmiş bulunması,