Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/22138 K.2016/803

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuk 04/06/2010 günlü duruşmada “aracın kapısı açıktı, üzerimde bulunan kontak anahtarını denediğimde çalıştı, aracı çalıştırarak Urfa’ya götürdüm” dediği halde, 21/04/2010 tarihli kolluktaki müdafii huzurunda, yine 21/10/2010 tarihli duruşmada alınan savunmalarında suça konu aracı diğer sanık verdiği anahtar ile çalıştıramadığını, bunun üzerine aracı, kendi kullandığı araca suça konu aracın emniyet kemerini kesip çekme halatı olarak kullanmak suretiyle araca bağlayıp çekerek götürdüğünü beyan ettiği ve Olay Yeri İnceleme Raporuna göre araç üzerinde yapılan incelemede ise, araç sağ ön kapı kilit yuvasının sökülmüş olduğu,

emniyet kemerinin kesik vaziyette bulunduğunun belirlenmesi karşısında; suça sürüklenen çocuk ve sanığın eyleminin TCK'nın 142/2-d maddesindeki suçu oluşturduğuna ilişkin delillerin neler olduğu karar yerinde gösterilmeden, müştekinin beyanına göre kapıları kilitli bir şekilde park ettiği yerden çalınmasına göre eylem TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturtuğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,