Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/22257 K.2014/26384

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocukların ayrı ayrı müdafiilerinin bulunduğu, Av. İ.. L..'nın suça sürüklenen çocuk F.. Y.. müdafiisi olduğu halde suça sürüklenen çocuk H.. K.. müdafii olarak hükmü temyiz ettiği anlaşılmışsa da görevlendirme yazısı ve dilekçe içeriğine göre suça sürüklenen çocuk F.. Y.. müdafiinin temyiz isteminin, suça sürüklenen çocuk F.. Y.. hakkında verilen hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I-Suça sürüklenen çocuk F.. Y.. hakkında verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen kısa kararın 21. bendi ile uyumlu olan kararın gerekçe kısmında da her iki suç yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiğinin belirtilmesi karşısında; tebliğnamedeki bu husustaki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin kararlara karşı aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından ve 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda, kanun yolunda, merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk H.. K.. hakkında verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda alınan tüm savunmalarında atılı suçu işlemediğini belirtmesi karşısında; diğer suça sürüklenen çocuk F.. Y..'ın suç atması dışında yüklenen suçu bu suça sürüklenen çocuğun da işlediğine dair, cezalandırılmasına yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine hükümlülüğüne karar verilmesi,