Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/22386 K.2014/21032

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın müştekinin şikayeti üzerine telefonu sakladığı yeri gösterdiği, suça konu telefonun ve sim kartın hasarlı olarak bulunup, ikisinin de sahibine iade edildiğinin anlaşılması karşısında; kısmi iadenin gerçekleştiği kabul edilerek, kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı mağdur Kamil Can’dan sorulup sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCY.nın 145.maddesindeki "malın değerinin azlığı" kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1.maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, "değerin azlığı"nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, suç tarihinde müştekiye ait işyerinden sim kartı takılı cep telefonunu alan sanık hakkında yazılı şekilde karar verilmesi,