Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/22595 K.2014/16281

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, Dairemizin 30.05.2013 tarih ve 25514-14052 sayılı kararı ile incelenip sonuçlandırıldığı, dosyadaki temyiz isteminin, sanık ... müdafii tarafından yapıldığı ve 5271 sayılı CMK’nın 42.maddesinin 1. fıkrasında, “Süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenleme karşısında;

eski hale getirme istemi ile birlikte temyiz isteminde de bulunulması nedeniyle eski hale getirme istemi hakkında dairemizce karar verilmesi gerekip, öncelikle eski hale getirme istemi hakkında karar verilmesi gerektiğinden, mahkemenin eski hale getirme isteminin kabulüne ilişkin 06.08.2013 günlü ek kararının hukuken geçersiz olduğu, yokluğunda verilen hükmün sanığa 23.06.2009 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanık müdafiinin eski hale getirme isteminin, gerekmediği halde yapılan 12.07.2012 tarihli ikinci tebligata yönelik olduğu,

geçerli olan tebligata yönelik herhangi bir mazeret bildirilmediği ve eski hale getirme isteminin yerinde olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;