Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/22619 K.2016/607

araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 29.12.2011 tarih ve 2011/Bşk-42-42 Esas-Karar sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 sayılı Kanun'un Yargıtay'ın görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,” hükmüne yer verilmiştir. (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.

İncelenen dosya içeriğine göre; iddianamede, sanıkların müştekiye ait kredi kartı numarasını bir şekilde elde ederek internet üzerinden kendi işlettikleri işyerinden müşteki adına mal satın alınmış gibi işlem yaparak müştekinin kredi kartının bağlı bulunduğu banka hesabından 405 YTL'yi ortaklaşa çalıştırdıkları mağaza hesabına geçirdiklerinin iddia olunması nedeniyle, açılan dava ile 5237 sayılı TCK'nın 245/1. maddesinde düzenlenen “banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması” suçunun tavsif edilmesi karşısında;