Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/22676 K.2014/17536

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Katılana ait banka hesabına bilgisi dışında internet yoluyla erişim sağlanarak, hesabındaki paranın sanık Ş.. T..'in hesabına havale edildiği olayda; sanık Ş.. T..'in sorgusunun yapıldığı 20.09.2007 tarihli oturumda banka kartını sanık F.. C.. ile hakkında kurulan hüküm temyiz edilmeyen C.. Y..'a verdiğini iddia etmesine rağmen, soruşturma aşamasındaki ifadelerinde ise banka kartını C..

Y.. ile soyadını bilmediği Tayfun'a verdiğini söylemesi, soruşturma aşamasındaki ifadelerinde banka kartını sanık F.. C..'a verdiğine dair bir iddiasının bulunmaması, karşısında; sanık F.. C..'ın yüklenen suçu işlemediği yönündeki savunmasının aksine, sanık Ş..

T..'in kovuşturma evresindeki soyut suç atma biçimindeki anlatımları dışında, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıtlar gösterilip, karar yerinde tartışılmadan yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

Sanıkların, katılanın banka hesabına bilgisi dışında internet yoluyla erişim sağlayarak, hesabındaki parasını sanık Ş.. T..'in hesabına havale etmeleri şeklinde gerçekleştiği kabul edilen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-e maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Kanunun 244/4 maddesi uyarınca hüküm kurulması,