Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/2289 K.2015/2656

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesi uyarınca verilen 6 ay hapis cezası aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat artırılırken 12 ay hapis yerine 1 yıl hapis cezasına karar verilmesi aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca yapılan uygulama sonucu sonuç ceza değişmediğinden,

sanıkların suç tarihinde müştekinin evine girip bir adet bilgisayar ve araç anahtarı alarak dışarıdaki park halindeki aracı çalıştırıp çalmaları şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesinde düzenlenen haksız yere elde bulundurulan anahtarla kilit açmak suretiyle hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-b maddesiyle mahkumiyet hükmü kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanık A..

S.. hakkında tekerrüre esas alınan ilamın karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20 TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, toplam 16.80 TL'den ibaret yargılama giderinin sanıklardan tahsiline karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;