Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/22945 K.2016/8455

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli kararın sanıkların mahkemeye bildirdikleri en son adresleri yerine, sanık ...'ın mernis adresine, sanık ...'nın ise tahliye olduğu cezaevine tebliğlerinin usulsüz olması nedeniyle temyiz taleplerinin süresinde olduğunun kabulünde zorunluluk bulunmakla, temyizin reddine dair 19.03.2014 tarihli ek kararın kaldırılması ile esasa ilişkin olarak yapılan incelemede;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

a)Sanıklar hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

b)Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıklar hakkında TCK'nın 116/1. maddesi uyarınca belirlenen 6 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat artırılması sırasında 12 ay yerine 1yıl olarak fazla hesaplanması,