Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/22991 K.2015/2267

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanıklar H.. T.. ve H.. D.. hakkında verilen hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıkların eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 163/3. maddesinde tanımlanan karşılıksız yararlanma suçu için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 8 yıllık genel dava zamanaşımının, sanık H.. D.. hakkında mahkumiyet kararının verildiği 24.02.2006 tarihi, sanık H.. T.. hakkında birleşen 2010/242 esas sayılı dosyada mahkumiyet kararının verildiği 26.07.2006 tarihi, sanık H.. T.. hakkında birleşen 2006/117 esas sayılı dosyada sanığın sorgusunun yapıldığı 27.10.2006 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanık M.. A.. hakkında verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince katılan kurumun zararını gidermesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, katılan kurumun 10.04.2013 tarihli yazısında ödeme yapılmadığı bildirilmişse de, sanığa ödeme ihtarında bulunulmadığının, birleşen

dosyalarda bilirkişilerin katılan kurumun zararını farklı bildirdiklerinin anlaşılması karşısında; bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilerek, katılan kurumun cezasız ve vergisiz gerçek zararı bilirkişiye hesaplattırılıp, "Sanığa bilirkişinin hesapladığı kurum zararını gidermesi durumunda 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" ilişkin bildirimde bulunularak ve ödemesi için makul bir süre verilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,