Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/2301 K.2015/1983

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kullanma hırsızlığı suçunun oluşabilmesi için geçici yararlanma amacıyla alınan malın, kısa bir süre kullanıldıktan sonra sahibine geri verilmesi veya kolaylıkla bulunabileceği bir yere bırakılması, henüz bırakılmamış ise geri verilmek üzere alındığının açıkça anlaşılması ve iade amacının malın alınırken mevcut olması gerektiği, bu amacın da somut olaya ilişkin özelliklerin değerlendirilmesiyle anlaşılabileceği, dava konusu olayda ise;

suça sürüklenen çocuğun önce 04.04.4012 tarihinde mağdura ait motosikleti hastane önünden yanında bulundurduğu anahtarla çalıştırıp çaldığı bir süre kullandıktan sonra kaza yapması üzerine motosikleti bıraktığı, bu olaydan 5 gün sonra aynı motosikleti yine aynı yerden elinde bulundurduğu anahtarla çaldığı mağdurun bir arkadaşının haber vermesi üzerine suça sürüklenen çocuğu takip ederek yakalayıp polise haber verdiği olayda suça sürüklenen çocuk her ne kadar kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde bütün arkadaşlarının motosikleti olduğunu, heveslenerek gezmek amacıyla motosikleti aldığını söylemiş ise de,

her iki eylemde de motosikletin rıza ile bırakılmadığı, ilkinde kaza yapması ikincisinde ise kovalamaca sonucu yakalandığının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine temel ceza tayin edilirken yasal ve yeterli gerekçe gösterildiğinden tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, mahkemesince Baroya yazı yazılarak suça sürüklenen çocuğu savunmak üzere

bir avukatın görevlendirilmesi nedeniyle, zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,