Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/23122 K.2014/20870

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocukların aşamalarda kendilerine yüklenen teşebbüs (kalkışma) aşamasında kalan hırsızlık suçunu işlemediklerini savunması, dosya kapsamına göre olayın aynı zamanda tek görgü tanığı olan ancak kimlik bilgileri tespit olunamayan suçun mağdurunun aşamalarda olaya dair beyanının alınamamış olması karşısında,

soruşturma aşamasında kolluk güçleri tarafından tanzim olunan 20.06.2011 tarihli yakalama tutanağında iş yeri kamera görüntülerini ve olaya ilişkin kayıtları içerdiği yazılı olan dosya içerisindeki 1 adet CD'nin konusunda uzman bilirkişiye fotoğraflama yöntemiyle çözümü ve dökümü yaptırılarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuklar hakkında karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve soruşturma sonucu, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde suça sürüklenen çocuklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

2- Suç tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk E..G.. hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35/1. ve Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 20/2. maddesi gereğince zorunlu olan sosyal inceleme raporu alınmadan ve aynı kanunun 35/3.maddesine göre de sosyal inceleme yaptırılmamasının gerekçesi gösterilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,