Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/23179 K.2014/20699

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Suça sürüklenen çocuğun yakınan ...'a yönelik eylemi tamamlandığı halde hakkında 765 sayılı yasanın 61. maddesindeki teşebbüs hükümleri uygulanarak cezasından indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine ve oluşa göre; suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde yakınan...'e ait iş yerine birden fazla kişi ile birlikte muhkem kapısına zarar vermek suretiyle girerek hırsızlık yapmaya kalkışması eyleminin 765 sayılı TCK.nun 493/1, 61, 522 maddelerine, yine yakınan ...'ın ait iş yerine birden fazla kişi ile birlikte muhkem kapısına zarar vermek suretiyle girerek hırsızlık yapması biçimindeki eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Kanunun 493/1,

522 maddelerine uyan suçu oluşturduğu 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanunun hükümlerine göre ise yakınan ...'e yönelik eyleminin 142/1-b, 35 ve yakınan ...'a yönelik eyleminin ise 142/1-b maddesindeki hırsızlık suçunun yanında yakınanların şikayetlerinin devam ediyor olması karşısında aynı Yasa'nın 116/2, 119/1-c maddelerindeki iş yeri dokunulmazlığını bozmak ve aynı Yasa'nın 151/1 maddesindeki mala zarar vermek suçlarına da uyduğu,

suç tarihi itibari ile mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçları uzlaşma kapsamında olsa da yakınanların şikayetlerinin devam ettiği ve uzlaşmak istemediklerini bildirmeleri karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 765 sayılı Yasa hükümlerine göre verilen sonuç cezalar gözetildiğinde , 765 sayılı TCK hükümlerinin 5237 sayılı TCK. hükümlerine göre açıkça suça sürüklenen çocuk lehine olduğundan ve karşı temyiz bulunmadığından lehe yasa değerlendirilmesinin yapılmaması bozma nedeni yapılmayarak, tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.