Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/2318 K.2015/1519

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinde düzenlenen değer azlığı kavramı, suçun işleniş şekli ile olayın özelliği de dikkate alınarak, failin kast ve iradesini değer olarak az olan eşyaya özgülemesi, kastının ne bulursa almaya yönelik olmaması veya daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar almış olmakla birlikte, alınan bu şeyin değerinin de cezadan indirim yapılmasını gerektirecek şekilde gerçekten az olması hallerinde yasal ve yeterli gerekçeleri açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği, somut olayda sanığın, mağdurun sorumluluğundaki mağazaya gelerek,

yakalama tutanağında belirtildiği üzere 149,00 TL değerinde olan kulaklığı cebine saklayarak parasını ödemeden kapıdan çıkarken güvenlik görevlileri tarafından yakalanması biçimindeki eylemin, işleniş biçimine ve suça konu eşyanın değerine göre 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, aynı Kanun'un 145. maddesi gereğince, sanık hakkında ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmesi,

II-Kabule göre de;

1-5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi uyarınca sanığa ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, 5271 sayılı CMK'nın 223/4. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 145.maddesi uyarınca sanığa ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, mahkumiyet hükmü kurulmadan doğrudan 5271 sayılı CMK'nın 223/4. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında ceza tayin edildikten sonra ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,