Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/23571 K.2014/18538

Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından sanık K.. P.. hakkında Elbistan C. Başsavcılığının 12.09.2007gün ve 2007/1262 Esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasında,sanığın cezalandırılmasına ilişkin Elbistan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2008 günle ve 2007/286 esas 2008/125 karar sayılı kararının,sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda;24.12.2014 tarih,65-4852 sayılı ilam ile;

Sanık hakkında "Mala zarar verme" suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi (REDDİNE),

"Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme" suçlarından ise, Sanığın inkara yönelik savunması,evinde ve işyerinde suça konu eşyaların bulunamamış olması ve tanıkların hırsızlık amacıyla eve girilme anına ilişkin bir anlatımda bulunmamaları karşısında,mahkumiyete yeter,her türlü kuşkudan uzak,kesin ve inandırıcı kanıtların hangileri olduğu kararda açıklanıp tartışılmadan yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması, nedeniyle "BOZULMASINA", karar verilip ,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.06.2014 gün, KD-2014/170048 sayılı ”, mala zarar verme suçundan kurulan hüküm kesin olmadığından temyiz talebinin reddine ilişkin kararın kaldırılması, mala zarar verme suçundan sanığın inkara yönelik savunması, evinde ve işyerinde suça konu eşyaların bulunamamış olması,

tanıkların hırsızlık amacıyla eve girilme anına ilişkin bir anlatımda bulunmamaları karşısında, mahkumiyete yeter, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından sanık hakkında açılan kamu davasında beraat kararı verilmesi gerektiğinden BOZULMASI ” gerektiğine ilişkin itirazı üzerine dosya dairemize gönderilmekle, 05.07.2012 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308.maddesine eklenen 2. ve 3. fıkralar uyarınca yapılan incelemede;

Dairemizin 24.02.2014 gün ve 2014/65 Esas 2014/4852-Karar sayılı ilamına mala zarar verme suçu yönünden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 04.06.2014 günü yapılan itirazın kabulüne ve mala zarar verme suçu yönünden verilen temyiz isteğinin reddine yönelik karar kaldırılarak,hükmün esasının incelenmesi üzerine;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanığın inkara yönelik savunması,evinde ve işyerinde suça konu eşyaların bulunamamış olması ve tanıkların hırsızlık amacıyla eve girilme anına ilişkin bir anlatımda bulunmamaları karşısında,mahkumiyete yeter,her türlü kuşkudan uzak,kesin ve inandırıcı kanıtların hangileri olduğu kararda açıklanıp tartışılmadan yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,