Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/24103 K.2016/2238

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1) Suça sürüklenen çocuğun hüküm tarihinde aynı yargı çevresinde bulunan Bursa E tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan tutuklu olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 10.04.2013 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen 20.12.2012 tarihli raporda suça sürüklenen çocuğa hafif derecede mental retardasyon ve davranım bozukluğu tanısı konduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 32/1-2. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuğun “suç tarihi itibariyle akıl hastalığı bulunup bulunmadığı ve bu hastalığı nedeniyle işlediği hırsızlık fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı veya aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtildiği üzere birinci fıkrada yazılı derecede olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili davranışlarını

yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususunda Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak” hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,