Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/24165 K.2016/2835

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının 07.06.2013 havale tarihli temyiz isteminin her iki sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının sanıklar hakkındaki hapis cezasının infazı sırasında gözetilmesi mümkün görülmüş, sanıklardan eşit olarak tahsil olunmasına karar verilen yargılama gideri tutarının 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan fazla olması nedeniyle tebliğnamedeki (2) numaralı bozma düşüncesine katılınmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanık ...'ın 08.05.2013 olan hüküm tarihinde ayrı yargı çevresi içerisinde bulunan Muğla E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından ve evrak içeriğinden anlaşılması karşısında; talimat mahkemesince sorgusu yapılan sanık ...'a duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün tefhim olunduğu duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı biçimde savunma hakkının kısıtlanması,

2- Sanıkların aşamalarda yüklenen suçu kabul etmemesi karşısında, öncelikle; sanık ...'a ait teşhise elverişli fotoğroflar temin olunarak, suç tarihinde katılanlara ait evin önünden 20 YC 661 plaka sayılı araca binerek olay yerinden uzaklaştıkları belirtilen 3 adet bayanı gördüğünü ifade eden tanık ...'a sanık ..'a ait fotoğraflar gösterilerek usulüne uygun teşhis yaptırılarak,

ayrıca 29.05.2012 tarihli olay yeri inceleme raporunda avlu giriş kapısı üzerinde 4 adet iz, evin giriş kapısı üzerinde 4 adet iz tespit edildiğinin belirtilmesine rağmen bu izlerin sanıklara ait olup olmadığı hususunda herhangi bir rapor bulunmadığının anlaşılması karşısında, elde edilen iz'lerin akıbeti İlçe jandarma komutanlığından sorularak, bu izlerin sanıklara ait olup olmadığı araştırılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve soruşturma sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması,

3- 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesinin ancak hırsızlık suçunun “haksız yere elde bulundurulan veya taklit anahtarla ya da diğer bir aletle kilit aksamına zarar vermeden olağan yollar ile kilidi açmak suretiyle” işlenmesi halinde uygulanabileceğinin anlaşılması karşısında, dosya kapsamına ve savunmaya göre; katılanlara ait eve hangi biçimde girdikleri kesin olarak belirlenemeyen sanıkların hırsızlık suçunu “haksız yere elde bulundurulan veya taklit anahtarla” işlediklerine dair kanıtların nelerden ibaret olduğu hükümde gösterilip tartışılmadan hırsızlık suçundan TCK'nın 142/2-d maddesi uyarınca hüküm kurulması,

4- Sanık ...'ın tekerrüre esas alınan ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25.02.2010 tarih, 349-157 sayılı ilamı ile kasten yaralama ve basit tehdit suçlarından tayin olunan adli para cezasının miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK'nın 305.maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı Yasa'nın 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağı, aynı mahkeme kararındaki hırsızlık suçundan verilen mahkumiyetin ise suç tarihi itibari ile kesinleşmediğinin, kesinleşmeyen mahkumiyet kararlarının TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeyerek sanık ... hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca hükmedilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,