Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/24364 K.2016/4425

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adreste tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre tebligatın, muhatabın bilinen en son adresine yapılması gerektiği, sanığın yokluğunda verilen kararın bilinen en son adresine değil mernis adresine yapılması ve tebligatın usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın öğrenme üzerine 14.03.2013 tarihinde yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın olay tarihinde müştekiye ait park halinde bulunan elektrikli bisikleti çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 141/1 maddesi gereğince uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.