Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/24663 K.2014/21250

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilip tebliğ edilen gerekçeli kararda 5271 sayılı CMK'nın 232/6 ve 34/2. maddeleri gereğince başvurulacak yasa yolu, süresi ve mercii yanında şekli de kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmediğinden, temyiz isteminin süresinde kabulü ile yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 482/2. maddesinde tanımlanan hakaret suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 125/2 ve 66/1-e, 67/4 maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve suç tarihi olan 30.10.2004 günü ile inceleme tarihi arasında, aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddesinde öngörülen 7 yıl 6 aylık sürenin geçmiş bulunması,