Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/24811 K.2015/5579

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesinde, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuğun temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesine göre yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

1- Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda alınan savunmasında 2008 – 2009 yıllarında hırsızlık yaptığını ancak müştekinin evine girip girmediğini, atılı suçu işleyip işlemediğini hatırlamadığını beyan ettiği, suça sürüklenen çocuğa suç yerinde parmak izleri bulunduğu gerekçesiyle atılı suçların yüklendiği, ancak dosya içerisinde parmak izi karşılaştırma raporunun aslı veya

onaylı suretinin bulunmadığı anlaşılmakla; hükme dayanak yapılan parmak izi inceleme raporu getirtilmeden, .../07/2009 tarihli kolluk üst yazısına dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması, 2- Hükmün açıklandığı 28/03/2013 tarihli duruşmayı belgeleyen duruşma tutanağının zabıt kâtibi tarafından imzalanmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 219/1. maddesin aykırı davranılması, 3- Kabule göre de ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu ancak herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşulun aranmayacağı, konut dokunulmazlığının ihlali suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı,

suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel sabıkasının bulunmadığı ve atılı suçun 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesinin yürürlüğe girmesinden önce işlendiği de gözetilerek,

suça sürüklenen çocuğun kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “mağdurun zararının giderilmemesi nedeniyle” biçimindeki dosya içeriğine uygun olmayan, yetersiz gerekçe ile suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediğinin açıklanması,