Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/25573 K.2016/5044

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1)Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun'un 35/1 maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmadan, yazılı biçimde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2)Suça sürüklenen çocuk hakkında temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde, hırsızlık suçunun gece işlenmesi nedeniyle TCK'nın 143. maddesi uyarınca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden en üst oranda artırım yapılması,

3)Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken TCK'nın 31/2 maddesi yerine aynı Kanun'un 31/3. maddesinin gösterilmiş olması,

4)TCK’nın 50. maddesindeki düzenlemeye göre kısa süreli hapis cezaları hakkında seçenek yaptırım uygulanabileceği, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan uzun süreli 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

5) Suça sürüklenen çocuk hakkında, CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca, zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, suça sürüklenen çocuklara Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Kabule göre de;

a)Suça sürüklenen çocuk hakkında sonuç olarak belirlenen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının paraya çevrilmesi sırasında 8100 TL yerine hesap hatası sonucu 8000 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

b)TCK'nın 52/4. ”sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak, adli para cezasının ödenmesi için mehil verilebileceği gibi, cezanın belirli taksitler halinde ödenmesine de karar verilebileceği” belirtilmesine karşın, hükmolunan “8000 TL” adli para cezasının 18 yaşından küçük olup, herhangi bir geliri bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında ekonomik durumu dikkate alınmadan ''cezanın miktarı" şeklindeki yetersiz gerekçeyle taksitlendirmeye yer olmadığına karar verilmesi,