Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/25779 K.2016/5295

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kozan Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanetinin 2013/80 sırasında kayıtlı olan ve 11/03/2013 tarihli iddianame ile müsaderesi talep edilen emanet eşyaları ve suçta kullanılan araç hakkında mahkemesince zamanaşımı süresi içerisinde bir karar verilmesi mümkün görülmüş, işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde uygulama maddesinin TCK'nın 116/4. maddesi yerine 106/4 olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş ve ayrıca TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Kanun’un ''Mükerrirlere Özgü İnfaz Rejimi ve Denetimli Serbestlik Tedbiri'' başlıklı 108. maddesinin 2. fıkrasında ''tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamaz'' hükmüne yer verilmiş olup, bu hüküm nedeniyle sanığın birden fazla tekerrüre esas alınabilecek sabıkasının bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği, iki ayrı ilamın birden tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmediği gibi,

ayrıca tekerrüre esas alınan.....Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/126-207 no’lu ilamında TCK’nın 50/1-f maddesi gereğince kamuya yararlı bir işte çalıştırılması tedbirine hükmedildiğinden, tayin olunan cezanın niteliği itibariyle TCK’nın 58/6 ve 5275 sayılı Kanun’un 108. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,