Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/25855 K.2014/21786

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 15-18 yaş gurubunda olan suça sürüklenen çocuk ve dosya dışı 2 arkadaşının , müştekiye ait eve, kapı kilidini sert bir cisimle zorlayıp içeri girerek suça konu eşyaları çalmaları şeklinde gerçekleştirdikleri eylemlerine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 55/3, 102/3, 104/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 116/1, 119/1-c, 151/1, 31/3, 66/1-e, 66/2. , 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında,

zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin suça sürüklenen çocuk yararına olması ve aynı Yasanın 66/1-e, 66/2-4 ve 67/4. maddelerinde öngörülen ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair 13/04/2009 tarihli kararın kesinleştiği 14/05/2009 tarihinde durup, deneme devresinde ikinci suçun işlendiği 24/11/2009 tarihinde tekrar işlemeye başlayan 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, suç tarihi olan 02/07/2003 gününden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilerek;