Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/25883 K.2014/21777

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun' a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanıklar müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Sanıklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Sanıkların eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 116/1. maddesindeki hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçları için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e, 67/4. maddeleri gereğince hesaplanan 12 yıllık zamanaşımı süresinin suçun işlendiği 21/07/2001 gününden inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,