Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/26011 K.2014/22202

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 9/4. maddesinde yer alan, "kesin hükümle sonuçlanmış olan davalarda, sonradan yürürlüğe giren bir kanunla ilgili olarak lehe hükmün belirlenmesi ve uygulanması amacıyla yapılan yargılama bakımından dava zamanaşımına ilişkin hükümler uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, ilk kararının kesinleşmesinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun uyarınca, lehe kanun değerlendirilmesi yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilerek,

Hükümlü ve bir arkadaşının geceleyin saat 04.00-05.00 sıralarında müştekinin zorlama izi bulunmadığı anlaşılan evinin balkon penceresinden eve girerek 2000 ABD doları, cep telefonu, 270 TL para ve banka kartları çaldıkları olayda hükümlünün eyleminin 5237 Sayılı TCK.nun 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçu yanında aynı kanunun 116/4.maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturacağı, suç tarihi itibariyle konut dokunulmazlığını bozmak suçunun uzlaşma kapsamında olduğu da gözetilerek 5271 Sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri yapılıp,

uzlaştırma işleminden sonuç alınması halinde sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozmak suçundan açılan kamu davasının düşürülmesine, uzlaşmadan sonuç alınamaması halinde ise sanığın eylemlerine uyan 765 Sayılı TCK.nun 493/1- 522 (pek fahiş) maddeleriyle 5237 Sayılı TCK.nun 142/1-b, 143, ve 116/4, 119/1-c, maddeleri uyarınca verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan