Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/26155 K.2016/7857

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adreste tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

Somut olayda, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmeden önceki sorgusu sırasında “...” adresinde oturduğunu mahkemeye bildirdiği, ancak hükmün açıklanması için yapılan ihbar üzerine dosya yeniden ele alındığında bilinen en son adresi olan bu adrese yazılan talimatın sanığın bu adresten taşındığından bahisle bila tebliğ iade edildiği ve bunun üzerine, sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın mernis adresi olan ''... '' adresine 17/06/2013 tarihinde tebliğ edildiği,

ancak 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılan tebliğ işleminde, tebliğ evrakını teslim alan mahalle muhtarının adresini ihtiva eden ihbarnamenin gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırılması gerekirken, tebligat parçasına ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığına ilişkin bir husus yazılmadığından yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin öğrenme üzerine hükmü süresinde temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;