Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/26286 K.2016/7733

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğinde, sanıklar için eşit olarak yargılama giderinin yapıldığının anlaşılması ve gerekçeli kararda yargılama giderinin sanıklardan eşit olarak tahsil edileceğinin belirtilmesi karşısında, tebliğnamedeki (3 ) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanıkların tanık ... 'ın işyerinde bulunan mağdura fal bakacaklarını söyleyip, mağdurun eline koymuş olduğu 5 tane 50 TL'lik banknotları alan sanık ...'ın paraları mağdura daha sonra 2 tanesi eksik olarak vermesi şeklinde gerçekleşen sanıkların eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/2-b maddesi ile uygulama yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,

2-Mağdurun soruşturma aşamasındaki beyanı ve 31/01/2012 tarihli teslim tesellüm tutanağına göre, sanık ...'ın ifade vermek için kolluk merkezinde bulunduğu sırada, çalmış olduğu 100 TL'yi mağdura iade ettiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,