Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/26520 K.2014/21639

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yakınanın elindeki çantasını çekip almak suretiyle çalmaya kalkışan ancak eylemini tamamlayamayan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık eyleminin 765 Sayılı TCK.nun 492/7, 61/1, 522, 55/3 ve 5237 Sayılı TCK.nun 142/2-b, 35, 31/3. maddeleri kapsamında bulunması karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 7. ve 5252 Sayılı Yasanın 9.maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından, 765 sayılı TCK.nun 492/7. maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4 ve104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının, 5237 sayılı Yasanın 142/2-b maddesindeki suça uyan 66/1-d, 66/2, 67/4.maddelerine göre belirlenen dava zamanaşımından daha lehe olduğu belirlenmekle yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 492/7. maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4 ve104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 19.07.2006 tarihi itibariyle durduğu ve suçu sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hapis cezası mahkumiyetinin kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 06.04.2008 tarihinde yeniden işlemeye başladığı da dikkate alınarak, dava zamanaşımının açıklanmasına karar verilen hükmün 24.04.2005 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,