Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/2673 K.2015/1301

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçlarından verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa’nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üç bin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Yasa’nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Oluşa ve dosya içeriğine göre mahkemenin kabul ve uygulamasında herhangi bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamdeki bozama düşüncesine iştirak edilmemiştir.