Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/26845 K.2017/1594

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1)İşyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları nedeniyle verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

İşyeri dokunulmazlığını ihlal etme eylemi birden fazla kişi ile birlikte işlendiğinden TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca uygulama yapılmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2)Hırsızlık eylemi nedeniyle verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Sanık ...'un yakalandıktan sonra çalınan eşyalardan 3. kişiye sattıklarından başkaca bir kısmının kendisinde bir kısmının sanık ...'ın evinde olduğunu belirtmesi ve katılana bu malzemelerin iadesini hasarlı olarak sağlaması nedeniyle kısmi iade nedeniyle katılana rızası sorularak sonucuna göre TCK'nın 168/1-4 maddesinin uygulanmasının gerekip gerekmeyeceğinin tartışılmaması,

2)Kabul ve uygulamaya göre de;

Temel ceza 3 yıl olarak belirlenip, TCK'nın 143.maddesi uyarınca 1/4 oranında artırımla 3 yıl 9 ay bulunup bunun üzerinden 62.madde gereği 1/6 oranında indirim yapılırken 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 2 yıl 13 ay 15 gün bulunarak eksik ceza tayini ,