Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/26947 K.2014/21700

Güveni Kötüye Kullanma (Hükme ve Kabule göre) HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde

Sanık ... müdafii 08.11.2013 havale tarihli, süresinde sunduğu temyiz dilekçesi ile sanık ... hakkındaki hükmü temyiz etmiş ise de; sanık ...'ın dava evvel 07.11.2013 havale tarihli dilekçesi ile temyiz itiraz hakkından feragat ettiğini bildirmesi karşısında sanık tarafından temyiz isteminden feragat edildikten sonra bu feragattan vazgeçmek ve temyiz mümkün olmadığından sanık ... müdafiinin bu sanık yönünden temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... müdafiinin 04.11.2012 havale tarihli, sanık ... müdafiinin 08.11.2013 havale tarihli temyiz dilekçesinden sonra sanık ... ve ...'nun 11.11.2013 günlü dilekçeleri ile sonuç olarak “dosyalarının onaylanmasını” talep etmeleri, “onama” yetkisi Yargıtay'a ait olduğundan, “temyizden vazgeçme” olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında hükmedilen cezanın türü ve süresine göre, sanık ... müdafinin duruşmalı temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

III- Katılan vekilinin sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanıkların aşamalardaki savunmalarına, oluşa ve kabule göre; sanık ...'ın diğer sanıklar ile fikir ve eylem birlikteliği içerisinde, önceden planladıkları ve belirledikleri iş bölümü çerçevesinde yüklenen hırsızlık suçuna müşterek fail olarak katıldığı gözetilmeden, eylemine uyan TCK.nun 37/1 maddesi delaletiyle yüklenen suçtan cezalandırılması yerine, aynı Yasa'nın somut olayda uygulanma olanağı bulunmayan 39. maddesi uyarınca sanık hakkında indirim yapılarak hüküm kurulması,