Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/27035 K.2016/8718

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun tüm aşamalarda, bahse konu inşaat demirlerini inşaat halindeki binanın yan tarafındaki boş araziden sahipsiz ve atılmış olduğunu düşündüğü için aldığını beyan etmesi ve suça sürüklenen çocuğun demirleri aldığını beyan ettiği yerde bulunan inşaat sahibinin demirlerin kendi inşaatından alınmadığını söylediğine dair tutulan tutanak içeriği karşısında, bahse konu demirlerin hırsızlık veya başkaca bir suçun konusu olan bir eşya olduğuna dair dosya içeriğinde delil bulunmadığı anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuğun savunmasının aksini gösteren her türlü şüpheden uzak, kesin mahkumiyet için yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde sayılan nesnel ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunmadığı, dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan 5271 sayılı CMK'nın 231/6-a maddesinde gösterilen “kasıtlı suçtan mahkum olmama” nesnel koşulunun bulunduğu,

hırsızlık suçu sonucunda çalınan malların kolluk görevlileri tarafından ele geçirilmesi nedeni ile de hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin nesnel (objektif) koşullardan bir diğeri olan mağdurun maddi bir zararının olmadığı da gözetilerek, sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen, “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması”