Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/27172 K.2016/6995

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Suça sürüklenen çocuğun, yakınana ait dolabı, yerde bulduğu anahtarı ile açtığını belirtmesi karşısında, hırsızlık eyleminin TCK'nun 142/2-d maddesi kapsamında haksız yere elde bulundurulan anahtarla kilit açmak suretiyle gerçekleştirildiği gözetilmeyip, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- TCK.'nun 50.maddesinin 3.fıkrasında, daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği öngörülmüş olup, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106.maddesinin 4.fıkrasında da, “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Her ne kadar TCK'nın 50/6. maddesinde seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde tedbire çevrilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği belirtilmiş ise de, açıklanan düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, TCK'nın 50/6. maddesinin çocuklar yönünden uygulanamayacağı sonucuna varılmakla, hükmolunan seçenek yaptırımın gereklerinin yerine getirilmemesi halinde, maddede öngörülen diğer seçenek tedbirlerden birine veya adli para cezasına hükmolunması zorunluluğu nedeniyle seçenek tedbirin hapse çevrileceği ihtarında bulunulamayacağının gözetilmemesi,

2- CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca atanan zorunlu müdafi ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırı olarak mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa yükletilmesi,