Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/2721 K.2015/5462

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca tayin edilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası kısa süreli olmadığı halde aynı Kanun’un 50. maddesi uyarınca paraya çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Kanun’un 106/4. maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen hapisten çevrilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde bu cezaların hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,