Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/27489 K.2014/22019

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suç tarihinde 15 yaşını bitirmemiş olan suça sürüklenen U.. T..’in, 5237 sayılı TCK’nun 31/2 ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 11. maddesi uyarınca, işlediği eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılayabilme ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediğine ilişkin rapor uzman hekimden aldırılmadan, sosyal inceleme raporu ile yetinilerek, yazılı şekilde hükümlülük kararı verilmesi,

2- Suça sürüklenen çocuk U.. T..’in suç tarihi itibariyle 15 yaşını doldurmamış olmasına rağmen, hakkında 5237 sayılı TCK.nun 31/2 maddesi yerine 31/3 maddesi uygulanarak fazla ceza tayini,

3- Suça sürüklenen çocuklar yakalandıklarında bilezikleri sakladıkları yeri göstermek suretiyle müştekiye iadesini sağlamaları karşısında; gerçekleşen kısmî iade nedeniyle müştekiden kısmî iade hükümlerinin uygulanmasına rızası bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre, suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 168/1-4. hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği halde, etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağı tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

4- Yararları birbirine uygun bulunmayan ve mahkeme aşamasında farklı savunmada bulunan suça sürüklenen çocuklara aynı avukatın müdafii olarak atanması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunun 38 ve CMK' nın 152. maddelerine aykırı davranılması,