Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/2766 K.2015/5999

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın müştekiden çaldığı bisikleti sattığı kişinin yerini göstererek müştekiye iadesini sağladığı anlaşılmışsa da, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 26.03.2013 gün ve 2012/6-1232 Esas 2013/106 Karar sayılı kararında ayrıntılı olarak açıklandığı üzere; suça konu eşyayı bir kişiye satmak suretiyle zilyetliği devreden sanığın artık eşya üzerinde tasarruf yetkisi kalmadığından,

üzerinde tasarruf yetkisi bulunmayan bisikletin satın alan kişiden alınarak müştekiye iadesinin 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesi anlamında sanık tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olarak kabul edilmesinin mümkün olmaması karşısında sanık hakkında anılan Kanun’un 168/1. maddesinin uygulanması;

kabule göre de, etkin pişmanlığın soruşturma aşamasında gerçekleştiği kabul edilerek 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi ile uygulama yapılırken, indirim oranının etkin pişmanlığın kovuşturma aşamasında gerçekleşmesini düzenleyen aynı Kanun’un 168/2. maddesinde belirtilen 1/2 oranından fazla olması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde 1/3 oranında indirim yapılması ise, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün ve 47/43 sayılı kararında açıklandığı üzere,

eleştiri konusu yapılan ve sanığın gerçekte alması gereken ceza miktarından daha az bir ceza almasına yol açan mahkeme uygulamasının sanık lehine olması nedeniyle uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez lehine bozma yapılmasının adalet ve hakkaniyete uygun olmayacağı anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamıştır.