Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/27831 K.2015/13146

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 02.02.2009 tarihli karar ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek 5 yıl süreyle denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği ve bu kararın 04.03.2009 tarihinde kesinleşmesinden sonra suça sürüklenen çocuk Serdar’ın 14.06.2009 tarihinde yeni suç işlediği ve Bursa 1.Çocuk Mahkemesinin 06.10.2010 tarih ve 22-631 sayılı kararı ile mahkumiyet kararı verildiği ve bu kararın da 16.01.2013 tarihinde kesinleştiği, 02.02.2009 tarihli kararda,

hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilirken her ne kadar denetim süresi 5 yıl olarak belirtilmiş ise de 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23.maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar için denetim süresinin 3 yıl olması gerektiği ve suça sürüklenen çocuğun 3 yıl içerisinde yeni bir suç işlediği, yeni işlediği suçtan kurulan hükmün kesinleşmiş olmasının yeterli olduğu, ayrıca 3 yıl içerisinde kesinleşmiş olması gerekmediğinden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, 1-Suça sürüklenen çocuk S.. G..’ün savunmasında, suçlamayı kabul ettiğini beyan ettiği, ancak suç saati konusunda bir beyanının bulunmaması ve dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre de suçun hangi saatte işlendiğine dair bir bilginin bulunmaması nedeniyle suça sürüklenen çocuk Serdar ve diğer suça sürüklenen çocuk T.. T..’den suçu hangi saatte işledikleri sorularak sonucuna göre hırsızlık suçunda 5237 sayılı TCK'nın 143.maddesi ve konut dokunulmazlığının ihlali suçunda aynı Kanunun 116/4.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/1-7. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanun'un 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,