Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/28019 K.2016/10057

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık savunmasında yükletilen suçu işlediğini kabul edip, suça konu eşyaları hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan beraat kararı verilen sanık .....sattığını beyan ederek suça konu eşyaların bulunduğun yerin tespitini sağlamış ise de sanığın suçtan elde ettiği çıkarı iade etmediğinin anlaşılması karşısında Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2012/6-1232-2013/106 sayılı kararında da belirtildiği üzere;5237 sayılı TCK'nun 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama koşulları bulunmadığından mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanması ve 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de,

hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıklardan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.