Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/28093 K.2014/31279

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: I-)Yakınan .... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; Duruşmadan haberdar edildiği halde, 5271 sayılı CMK'nın 237. ve 238.maddeleri uyarınca usulüne uygun olarak kamu davasına katılmayan yakınan ....'nin hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından, yakınan şirket vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, II-)Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-)Yakınan kurumun 11.12.2012 tarihli yazısında kaçak elektrik bedelinin 05.10.2012 tarihinde taksitlendirildiği, peşinatla birlikte vade tarihi gelen birinci taksit bedelinin ödendiğinin belirtilmiş olması karşısında; yakınan kurumun vergisiz ve cezasız olarak normal tarifeye göre gerçek zararının bilirkişiye hesaplattırılması, sanığın peşin olarak ödediği miktar ile taksitler halinde ödediği miktarların toplamının, bilirkişi tarafından hesaplanan zarar miktarını karşılayıp karşılamadığının belirlenmesi,

yakınan kurumun uğradığı zararın, soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin edilmiş olması halinde 5237 sayılı TCK'nın 168/5. maddesi uyarınca kamu davasının açılamayacağı ve açılmış olan davanın düşmesine karar verileceği, zararın hüküm verilinceye kadar tamamen tazmin edilmesi halinde ise, verilecek cezanın üçte birine kadar indirileceği hususları dikkate alınmadan, TCK'nın 168/5.maddesinin uygulanma olanağı tartışılmadan, eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Kabul ve uygulamaya göre de;

a) 6352 sayılı Kanun’un geçici 2/2. maddesi uyarınca “verilen cezanın tüm sonuçlarıyla ortadan kalkıp kalkmadığı” hususu da araştırılmadan sanık hakkında... Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/92 E., 2009/597 K. sayılı ve 23.07.2009 tarihli ilamıyla elektrik enerjisi hırsızlığı (karşılıksız yararlanma) suçundan hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasından dolayı tekerrür hükümlerinin uygulanması,

b) 5237 Sayılı TCK’nın 53. Maddesinin 1. fıkrasının ( c ). bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan sanığın; aynı Yasa'nın 53/1-c. maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,