Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/2836 K.2015/2372

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61.maddesinin 1.fıkrasına göre hakim, somut olayda; bu fıkrada yedi bent halinde sayılan hususları ve aynı Kanun'un 3. maddesinin 1.fıkrasındaki “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” şeklindeki yasal düzenlemeleri gözönünde bulundurarak işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler. Cezanın iki sınır arasında tayin ve takdiri mahkemenin yetkisi içinde ise de, hakim bu takdir hakkını adalet ve nesafet kuralları ile sınırlı olarak kullanmalıdır.

Somut olayda sanığın altı tanesi hırsızlık suçuna ilişkin olmak üzere toplam yedi sabıka kaydının bulunduğu gerekçe gösterilmiş ise de, mahkemece eylemin teşebbüs aşamasında kaldığının kabul edildiği gözetilmeden, adalet ve nesafet kuralları ile orantılılık ilkesine aykırı olarak, temel ceza üst sınıra yakın belirlenmek suretiyle hüküm kurulması,