Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/28380 K.2016/7792

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tanık ...'ın soruşturma aşamasında alınan beyanında, olay tarihinde işyerinden önce 2 şahsın ellerinde poşetlerle çıktığını, seslenmesi üzerine bu şahısların kaçtığını, sonrasında da sanığın işyerinden elinde poşetlerle çıktığını ve sanığı yakaladığını beyan etmesi ve katılanın soruşturma aşamasında alınan beyanında da işyerinde yaptığı kontrolde 500 TL değerinde giyim eşyasının eksik olduğunu belirtmesi ve sanığın alınan savunmaları karşısında;

sanığın fikir ve eylem birliği içerisinde birlikte hareket ettiği ancak yakalanmayan diğer iki şahsın çaldıkları eşyalarla kaçmaları nedeniyle sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden, teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi karşı temyiz olmadığından; yine bu kapsamda işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığa verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından;

sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143 ve 35. maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 18 ay 22 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/1300 E 2009/149 K sayılı ilamında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca sanık hakkında tayin olunan cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken, infaza yönelik olduğundan kazanılmış hakka konu olmayan 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi uyarınca infazdan sonra uygulanmak üzere denetimli serbestlik tedbirine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,