Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/28721 K.2014/23614

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5237 sayılı TCK.nun 7. ve 5252 sayılı Kanun'un 9. maddeleri uyarınca sanıkların eylemlerinin uyduğu kabul edilen 765 sayılı TCK ve 5237 sayılı TCK.nun tüm hükümleri olaya ayrı ayrı uygulanmak suretiyle sonuçların belirlenmesi, sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK uygulandığında ayrıca işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarını da oluşturacağı da gözetilerek,

bu şekilde belirlenen sonuç cezaların karşılaştırılması ve sonucuna göre lehe olan kanunun belirlenmesi gerekirken, denetime olanak verecek biçimde cezalar hesaplanıp sonuçlar belirlenmeden, hırsızlık suçundan sanıkların eylemi 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesine uyduğu halde aynı yasanın 142/2-d maddesine uyduğu da belirtilerek sanıklar hakkında 765 sayılı TCK gereğince yazılı şekilde hüküm kurulması ve sanıkların eylemlerini gece gerçekleştirdiğine ilişkin deliller ortaya konulmadan hırsızlık suçunun gece işlendiği belirtilerek lehe yasa değerlendirilmesi yapılması,

2- Suç tarihi itibariyle gece işlenmemesi halinde işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarının uzlaşma kapsamında kaldığı gözetilip, taraflara usulünce uzlaşma önerisinde bulunularak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanıkların savunmalarının birbirleri ile çelişkili ve aşamalarda birbirlerini suçlayıcı olması karşısında; aralarında hukuksal çıkar çatışması olduğu gözetilmeden, sanıkların aynı zorunlu müdafii ile savunulması suretiyle 1412 sayılı CMUK.nun 142. (5271 sayılı CMK.nun 152.) maddesine aykırı davranılması,