Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/29110 K.2016/9396

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Müşteki ...' ün aşamalarda alınan ifadelerinde sanık ..., ... ve yanlarında teşhis edemediği bir kişi ile beraber başka bir apartmana girerlerken gördüğünü beyan ettiği, soruşturma evresinde dinlenen ... ise müşteki ... ile aynı apartmanda oturduğunu suç tarihinde teşhis edemeyeceği üç bayanı apartmanda gördüğünü ifade ettiği, aşamalarda dinlenen tanık ...'in ise dosyaya konu eylemler dışında başka bir dosya müştekisine ait konuta girilmesi nedeniyle apartmanda teşhis ettiği ...'ı gördüğünün anlaşılması karşısında sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde kararda tartışılmadan yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2- Kabule göre;

a)5237 sayılı TCK'nın 50/3.maddesi uyarınca daha önce hapis cezasına mahkûm edilmeyen ve fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış bulunan hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin yasal bir zorunluluk olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) ve sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçu nedeniyle TCK'nın 116/1 maddesi uyarınca belirlenen 6 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat artırılması sırasında 12 ay hapis cezası yerine 1 yıl olarak fazla hesaplanması,