Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/29322 K.2017/3984

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Urla 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/07/2014 tarih 2014/4 E-10 K sayılı ek kararı ile sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan adli para cezalarının kesin olması nedeniyle sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz istemlerinin reddine karar verildiği, ek kararın temyiz edilmediği, temyiz isteminin hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanık ...'ın temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen kararın ayrıca sanığa tebliğinin gerekmediği, kendisine müdafii tayin edildiğinden haberdar olan sanığa yapılan tebligatın da yeni bir temyiz hakkı vermeyeceği, bu itibarla sanık müdafiinin, yüzüne karşı verilen kararı 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 12/06/2014 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Sanığın hırsızlık amacıyla müştekinin evinin eklentisi niteliğinde olan apartman boşluğuna girmesi ile konut dokunulmazlığını bozma suçunun tamamlandığı gözetilmeden, teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi uyarınca indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.