Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/29360 K.2016/8388

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; müdafiinin 27.04.2012 havale tarihli temyiz isteminin hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik olduğu, mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin bulunmadığı belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun çaldığı LCD TV'yi satması için verdiği dava dışı ...'in anlatımı üzerine suça konu LCD TV'nin tanık olarak ifadesi alınan ...'nin evinde kollukça ele geçirilerek yakınana iade olunduğunun, suça sürüklenen çocuğun ... aracılığı ile ... yapılan LCD TV satışından 150.00 TL pay aldığının, suça sürüklenen çocuğun satıştan elde ettiği menfaati iade etmediğinin anlaşılması karşısında.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.03.2013 gün ve 2012/6-1232 esas -2013/106 karar sayılı kararında da açıklandığı üzere.

“4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 763. maddesi uyarınca suça konu eşyayı bir üçüncü kişiye satmak suretiyle zilyetliği devreden sanığın artık eşya üzerinde tasarruf yetkisi kalmadığından,üzerinde tasarruf yetkisi bulunmayan eşyayı sattığı yeri göstermesi ve satıştan elde ettiği menfaati iade etmeyerek etkin pişmanlık göstermediğinin anlaşılması karşısında, eşyanın satın alınan kişiden alınarak yakınana iadesinin 5237 sayılı TCK'nın 168. madde anlamında tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olarak kabulü mümkün olmamasına rağmen,

hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış ve tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.