Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/30012 K.2017/2843

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Mağdurun ifadelerine göre, sanığın yüklenen suçları geceleyin işlediğinin sabit olmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarının gündüzleyin işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nın 143/1. ve 116/4. maddelerinin uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

2- Olay yeri inceleme raporunda, çelik kapı arkasında bulunan emniyet mandalının zorlanmış olduğu belirtilmekle, kapıda bir zarar olup olmadığı kesin olarak saptandıktan sonra sanığın yüklenen mala zarar verme suçunu işleyip işlemediğinin belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Mağdurun olay nedeniyle uğradığı zararın sanık tarafından kovuşturma aşamasında giderildiği kabul edilerek hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından hükmolunan cezalarda “1/2” oranında indirim yapılırken, indirim maddesinin “168/2” yerine “168/1” olarak yazılması,

4- Konut dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişiyle birlikte işlendiğinin kabul edilmesi karşısında, sanığa verilen cezada 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesiyle arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,